Jar-û Diyar

Seve HÜR/ Uşênê ma…

 "Dêsım de mordemê itıqati biy, mordemê kamıli biy, mordemê budela u xırti biy. Her mordem isan bi, ere çı ke fetelina, mutqal to o diyêne. Mıheqeq her derd rê jü derman diyêne."

------------------------------------

  Uşênê ma…

Mı va ke, sıma rê mesela Uşênê ma qesey kerine; ebe xu jü restoran de gurino, döner bırrneno.

Çênê maê azebi zaf sonê caê karê Uşêni, serva qesanê Uşênê ma ra, çıke, eke çênê ma sonê uza, o inu ra vano “ere çênê ma çênê ma; baqıl vınderê! Hir hir mehuyê, mılet sıma ra qesu vano, ayvo ayv!”

Çêney serva ni qesê di ra sonê uza ke tenê i (ey) bıqarnê, va dinu ra “çênê ma, çênê ma; baqıl vınderê” vazo, i ki xorê bıhuyê.

Jü rae şine caê karê Uşêni, di ra pers kerd, va ke, “tu çıra ni çênu ra nia vana?”

Va ke, “waa xo ra vajine: nıka ni çênê ma safê, mıleto bin ninu qan keno, beno. Çênê ma riyê pörıne rê huyinê, saro bin ki jê xo pak u rınd zanenê.” Va ke, “yenê, itha de saê ke çı esto, hir-hir huyinê. Aqıl don ninu, ni uncia pê mı huyinê.”

Vırênde Dêsım de mordem u cêniyê niyanêni biy, i ki jê Uşênê ma bi. Mıletê ma ke ebe huiyayis feteliyêne, şiyêne lewê mordemun u cüanıkanê jê Uşênê ma.

Dêsım de mordemê itıqati biy, mordemê kamıli biy, mordemê budela u xırti biy. Her mordem isan bi, ere çı ke fetelina, mutqal to o diyêne. Mıheqeq her derd rê jü derman diyêne.

Pirıka mı k’ hinia, eke derdê isani esto, gereke şêro lewe, da! Derd u khul zerrê isani de benê pırri, sonê, a ki qesey kena. İsan huiyaisu de taşêle beno, mıreno. Sıma rê meselêna itha de qesey kerine:

Rozê ma pia şime meymaniye çê xalıka mı, jü ciranê xalıka mı amo uza, mordem 80 serre de bi. Xona riyê mordemi aqılê mı dero: hini pak, hini sermonık. Ma niştime ro, xorê pia çay sımeme. Mordem zu çaê xo sımıt, süse bi thal, ez ustıne ra, mordemi rê çao bin biarine.

Pirıka mı va ke, “Erê beso, beso; endi çay di mede, jükek bısımo, di rê beso! Sonde cıle de miji keno, cıle keno jê gole, kes çino pak kero!” Mordemo fıqare hem huiya, hem ki sermaiya. Va ke,

“Cigera m’, na pirıka to se bena, ni qesu ke nia mı ra vana”, hama pey ra ki huiya. Mı pirıka xo ra va ke,

“guneka, çıra hini vana?”, ey va ke

“Thawa nêbeno, şêro vazo! Xora ez serva qesanê pirıka to ra amo itha, xora werte çêyi de tek u teyna mendune. Cêniya mı merda, mı çıtur ke hesna, pirıka to yena, mı va ke, hala tenê şêrine, va ma huiyais fiyo, sabrê mı rabo”

Na qese ra dıme ma pöre pia huiyayme.

 Mıletê ma xunde wento, xunde çile u ejiyat diyo, hama uncia ki no hetê dinu keşi de çino, uncia ki huyinê, yaraniye kenê u ebe yaraniye fetelinê. Ez ke son Dêsım, ez ki ere mordemanê nianênu fetelin, von, kes çino, ma reê wes wes qesey kero, xorê bıhuiyme. Ez von ke, dêma no sarê ma cokra xıravın nêbiyo, aqılê xo nêwerdo. Eke na yaraniye ki wertê ninu de nêbiyêne, ni fiqaru se kerdêne…

16 Ocak 2012

Seve HÜR